logo arborai.webp

 

Hebben wij iets van bomen te leren?

Natuurlijk wel, ze bewortelen onze Aarde al veel langer dan wij voetstappen achterlaten. Een heleboel wijsheden dus, waar Arborai zijn waarden en visie op baseert:

Co-creatie

Samenwerking is een diepgewortelde bomenwaarde. Zij hebben als geen ander door dat het geven en accepteren van hulp hun levenswaarde en groei ondersteunen. Communiceren doen zij ondergronds met behulp van een schimmelnetwerk, het ‘Wood Wide Web’. Mycorrhiza, heeft de schimmel als naam meegekregen, zorgt voor overdracht aan water, mineralen en andere voedingsstoffen. Bomen zenden via het netwerk bij o.a. droogte, schimmel- of insecteninfecties stress-signalen uit waardoor vitale bomen te hulp kunnen schieten en het bos zich zal voorbereiden zich te weren.

 

Door elkaar bij te staan, samen te leven, helpen we in essentie onze eigen groei. Ook Arborai werkt graag samen. Ons netwerk verbindt ons met andere boomverzorgers, tuinaannemers en -architecten, boomkwekerijen, overheidsinstanties en onze klanten.

In twee richtingen, van creatie tot co-creatie.

Image by Nina Conte

Geworteld

“To see things in the seed, that is genius.” – Lao Tzu

Bomen leren ons dat potentie zich schuilhoudt in het allerkleinst. Wij weten ook dat om onze potentie te ontplooien, een juiste focus en visie van belang zijn.

Stormen en extreme weercondities kunnen bomen hevig aan het dansen zetten. Hoewel sommige het niet overleven, blijven anderen keer op keer staan.

Voor deze redenen is Arborai (2017) gekiemd op een standplaats met de nodige elementen om op een duurzame wijze te kunnen groeien. Onze opleiding tot boomverzorgers zien we als onze stabiliteitswortels. Beide hebben we ook het universitair diploma ‘Master Lichamelijke opvoeding’ op zak. Niet per se de opgedane kennis van deze opleiding die Arborai hier helpt, wel zorgen de aangeleerde systematische en wetenschappelijke kijk ervoor dat wij (en onze klanten) door de bomen het bos steeds helder blijven zien.

Adaptief

Bomen groeien altijd naar het licht. Elke boom groeit zo uit tot een uniek exemplaar. De schoonheid van een boom vinden we dan ook vaak terug in zijn 'imperfecties'.

Al eens gekeken naar de verschillen tussen een beuk in het bos of solitair in een park? De bosbeuk zal zo snel mogelijk de hoogte in willen schieten om daar het licht op te zoeken. Solitair zal hij zich vooral in de breedte willen verleggen. Het adaptief karakter van een boom is inspirerend.

Levend in het heden, weet hij ook als geen ander zich niet te hechten. Een tak onderaan de kroon, waarvan de bladeren weinig of geen licht meer opvangen, zal hij opgeven en gemoedelijk laten wegkwijnen.